خود را بايشان مىدادند و جواب بخطّ شريف بيرون مىآمد و خمس و نذورات كه مىبردند ايشان گرفته و به خدمت آن جناب عرض مىكردند و باذن آن حضرت بسادات و فقراى شيعه مىرسانيدند و از سفراء كرامات بسيار بظهور مىرسيد كه مردم بيقين مىدانستند كه ايشان از جانب آن حضرت منصوبند ، چنانچه مقدار مال را مىگفتند ، و نام كسى كه مال را فرستاده مىبردند ، و آنچه بر ايشان در راه گذشته بوده خبر مىدادند ، و موت و بيمارى و ساير احوال ايشان را مىفرمودند ، و به همان نحو واقع مىشد و در اين غيبت صغرى جماعت بسيار به خدمت آنحضرت رسيدند . و سفراى معروف كه مرجع و ملاذ شيعه بودند چهار نفر بودند : اوّل ايشان - شيخ اجلّ سعيد أبو عمرو عثمان بن سعيد اسدى است كه حضرت هادى عليه السلام نصّ بر عدالت و امانت او فرموده و هم شيعيان را فرموده بود كه : آنچه او مىگويد حقّ است و از جانب ما مىگويد و از پيش ما مىگويد . و از پيش وكالت و نيابت از عسكريّين - عليهما السلام - داشته ، قبر شريفش در بغداد است . دوم - ابو جعفر محمّد بن عثمان بن سعيد - رضي اللّه عنهما - است كه قائم مقام پدر بزرگوار خود گرديد بنصّ او از جانب حضرت صاحب الامر عليه السلام ، و بعد از فوت پدرش حضرت نامه‌اى براى او مرقوم فرمودند مشتمل بر تعزيت والد او و ذكر سعادت و صلاحيت او آنمقام رفيع را ، و چندين توقيع شريف از ناحيهء مقدّسه مشتمل بر سعادت او براى شيعيان بيرون آمد ، و اجماع شيعه بر عدالت و نيابت او منعقد شده بود ، و پيوسته در امور دينيّه به او رجوع مىكردند و كرامتها و خوارق عادات بسيار از او ظاهر مىشد و مىفرمود : به خدا سوگند كه حضرت صاحب الامر ( ع ) هر سال در موسم حجّ در مكّه و مشاعر حاضر مىشود و مردم را مىبيند و مىشناسد ، و مردم هم او را مىبينند لكن نمىشناسند . و روايت شده كه : محمّد بن عثمان روز فوت خود را بمردم خبر داد و پيش از فوت مهيّا شده بود و قبرى را براى خود ساخته و نقّاشى را امر كرده بود كه در ساجهء آن آيات قرآنى و اسماء ائمّه عليهم السلام نقش كند كه او را تكيه‌گاه او قرار دهند ، و روز فوتش مطابق شد با همان روزى كه خبر